Oan de healbeferzen beek sit Grusche Vachnadze

yn e hoksen en skept mei de holle hn wetter

foar it bern.

 

GRUSCHE:       Omt nimmen dy nimme wol

   Moat ik dy no nimme

Moatsto, omt der nimmen wie

   Swarte dei yn meager jier,

Dy mei my mar rde

 

tebek